எவனோ என் அகம் தொட்டு விட்டான்!!! -நிலா கிருஷி

Discussion in 'Writer's Spot (Serial Stories)' started by Nila krishi, Oct 2, 2019.

  1. Nila krishi

    Nila krishi Wings New wings LW WRITER

    Messages:
    63
    Likes Received:
    330
    Trophy Points:
    73
    images (4).jpg


    அத்தியாயம் 6 :

    ஆதித்யன் அறையிலிருந்து வெளியே வந்த நித்திலாவை,லீலா அழைத்துச் சென்று அனைவருக்கும் அறிமுகப்படுத்தி வைத்தாள்.முதல் பார்வையிலேயே.....சிநேகமாய் புன்னகைத்தவளை... பார்த்த அனைவருக்குமே பிடித்துப் போனது.

    அறிமுகப் படலம் முடிந்ததும்,"சரி...வாங்க நித்திலா....!நம்ம இடத்துக்குப் போவோம்....",என்று லீலா அவளை அழைத்துச் சென்றாள்.

    லீலாவின் டேபிளுக்கு அருகிலேயே,நித்திலாவுக்காக புது டேபிள் போடப்பட்டிருந்தது.நித்திலாவின் டேபிளை ஒட்டி....சுமித்ராவின் இடம் இருந்தது.

    "அட....!இவங்களை அறிமுகப்படுத்த மறந்துட்டேனே.....நித்தி....!இவங்கதான் சுமித்ரா......கிட்டத்தட்ட நம்ம ஜெனரல் மேனேஜர் கெளதம் சார்க்கு P.A மாதிரி....",என சுமித்ராவை அறிமுகப்படுத்தி வைத்தாள்.

    ஏனோ பார்த்த முதல் பார்வையிலேயே....சுமித்ராவுக்கும் நித்திலாவிற்கும் ஒருவரை ஒருவர் மிகவும் பிடித்துப் போனது.

    "ஹலோ சுமித்ரா...!நைஸ் நேம்.....ராமாயணத்துல வர்ற சுமித்திரையைப் போலவே அமைதியா இருப்பீங்களோ.....?",என சிரித்துக் கொண்டே நித்திலா கேட்க,அதற்கு ஒரு அழகான புன்னகையை சிந்தினாள் சுமித்ரா.

    "உண்மைதான் நித்திலா....இவங்க ரொம்ப அமைதிதான்....",என லீலா இடையில் புக,

    "அப்படி எல்லாம் இல்ல நித்திலா....அதுதான்....ரெண்டு பேரோட டேபிளும் பக்கத்திலதான இருக்கு....என்னோடப் பழகிப் பார்த்து 'நான் அமைதியானவளா....?இல்லையான்னு தெரிஞ்சுகோங்க....",என சுமித்ரா புன்னகைத்தபடிக் கூற,

    "அடடே...!சுமித்ரா....!நீங்க இவ்வளவு பேசியதே அதிகம்தான்....சரி...வாங்க நித்திலா....!நாம போய் நம்ம வேலையைப் பாப்போம்....",என லீலா அழைக்க,சுமித்ராவைப் பார்த்து தலையசைத்தபடி தன் இடத்தில் சென்று அமர்ந்தாள் நித்திலா.

    நித்திலாவிற்கு ஒதுக்கப்பட்டிருக்கும் வேலைகள் பற்றியும்....அதன் நுணுக்கங்கள் பற்றியும் சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள் லீலா.செயலாளர் வேலை...அதுவும் அவ்வளவு பெரிய நிறுவனத்தின் M.D யின் செக்ரெட்டரி எனும் போது வேலை சிறிது கடினமாகத்தான் இருந்தது.

    நித்திலா....இயற்கையிலேயே புத்திசாலி என்பதால் அனைத்தையும் துடிப்புடன் கற்றுக் கொண்டாள்.அவளுக்குக் கற்றுக் கொடுப்பது என்பது,லீலாவிற்கு ஒரு பெரிய வேலையாக இருக்கவில்லை.அதை நித்திலாவிடம் கூறவும் செய்தாள்.

    "இவ்ளோ ஸ்பீடா கத்துக்கிட்டா....மூணு மாசம் தேவைப்படாது...ஒரு மாசமே போதும்...",

    அவள் கூறியதை சிறு புன்னைகையுடன் ஒதுக்கித் தள்ளியவள்,தனக்கு இருக்கும் சந்தேகங்களைப் பற்றிக் கேட்க ஆரம்பித்தாள்.

    நித்திலாவின் சந்தேகங்களை தீர்த்து வைப்பதிலும்....அவளுக்குத் தேவையான விபரங்களைக் கூறுவதிலும் நேரம் ஓடிக் கொண்டிருந்தது.

    மதிய நேரம் நெருங்கவும்,"சரி...வாங்க நித்திலா...!இது லன்ச் டைம்....சாப்பிட்டுட்டு வந்து வேலையைப் பார்க்கலாம்...",என லீலா அழைக்க,

    "ம்ம்...போலாம் மேடம்....வாங்க....",என்றபடி தன் கைப்பையை எடுத்துக் கொண்டு எழுந்தவள்,அருகிலிருந்த சுமித்ராவைப் பார்த்து,

    "நீங்களும் வாங்க சுமித்ரா....!சாப்பிடப் போகலாம்...",என அழைக்க,

    "இல்ல...பரவால்ல...நீங்க போங்க....நான் அப்புறம் சாப்பிட்டுக்கிறேன்...",எனத் தயங்கியவளை,

    "அட வாங்க...!இனி லன்ச்சுக்கு எங்க கூட ஜாயின் பண்ணிகோங்க....",என விடாப்பிடியாய் அழைத்துச் சென்றாள்.

    மூவரும் மேல்தளத்தில் இருந்த ஆபிஸ் கேன்டீனில் சென்று சாப்பிட அமர்ந்தனர்.

    "அப்புறம் நித்திலா...உங்க ஊர் எது...?உங்க அம்மா அப்பா என்ன பண்றாங்க...?",எனப் பேச்சை ஆரம்பித்தாள் லீலா.

    "சொந்த ஊர் கோயம்புத்தூர் மேடம்....அப்பா ஒரு பிரைவேட் கம்பெனில்ல அக்கவுண்டண்ட் அண்ட் அம்மா ஹவுஸ் வைஃப்...அப்புறம் என் அக்கா தீபிகா...!இப்போ அவளுக்குக் கல்யாணமாகி ஒரு குழந்தை இருக்கு....",எனத் தன் குடும்பத்தைப் பற்றிக் கூறினாள்.

    "நித்திலா...!நான் ஒண்ணு சொல்லட்டுமா....?இந்த 'மேடம்' எல்லாம் வேண்டாமே...ஜஸ்ட் கால் மீ லீலா...",

    "அது எப்படி மேடம் பேர் சொல்லிக் கூப்பிடறது...?நீங்க என்னை விட வயசுல மூத்தவங்களா இருக்கீங்க....வேணும்னா 'அக்கான்னு' கூப்பிடட்டுமா...?",எனத் தயக்கத்துடன் வினவ,

    "ஓ...ஷ்யூர்...!எனக்கும் ஒரு தங்கச்சி கிடைச்ச மாதிரி ஆச்சு...நானும் இந்த 'போங்க...!வாங்க...!' எல்லாம் கட் பண்ணிட்டு 'நித்தின்னே' கூப்பிடறேன்...",என்று புன்னகைத்தாள் லீலா.

    "சூப்பர் க்கா....!அப்படியேக் கூப்பிடுங்க....சுமி...!நீயும் எனக்கு மரியாதை எல்லாம் தர வேண்டாம்...எப்படி பார்த்தாலும்....ரெண்டு பேருக்கும் ஒரே வயசாகத்தான் இருக்கும்...",என நித்திலா கூற,

    "சரி டி நித்தி....இனி உனக்கு மரியாதை எல்லாம் தரலை டி...இது போதுமா டி...?",என சுமித்ரா குறும்பாகக் கண்ணடிக்க,

    "போதும்...போதும்...!",என சிரித்தவளைப் பார்த்த லீலா,"சரி...சரி...!ரெண்டு பேரும் சாப்பிடுங்க...நமக்கு லன்ச் டைம் ஒரு மணி நேரம்தான்...",எனவும் மூவரும் சாப்பிட ஆரம்பித்தனர்,

    மூவரும் தங்களுக்குள் வழவழத்தபடி,தாங்கள் கொண்டு வந்திருந்த உணவை ஷேர் செய்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.

    அப்போது,"ஹாய் லீலா அக்கா...!என்ன புதுசா ரெண்டு பேரைக் கூட்டிட்டு வந்திருக்கீங்க...?",என்றபடி ஒருவன் வந்து அமர்ந்தான்.

    "ஹே பாலா...!வா...வா....!சாப்பிடலாம்...",என்று அவனை அழைத்த லீலா,"இவங்க ரெண்டு பேரும் நம்ம பிரெண்ட்ஸ்....இவ நித்திலா....!நம்ம M.D யோட புது செக்ரெட்டரி....அண்ட் இது சுமித்ரா...!நம்ம ஆபிஸ்லதான் வொர்க் பண்ணறாங்க....",என அவர்கள் இருவரையும் அறிமுகப்படுத்தியவள்,

    நித்திலா மற்றும் சுமித்ராவிடம் திரும்பி,"நித்தி அண்ட் சுமி...!இது பாலா...!ப்ரொடக்க்ஷன் மானேஜர்....!நம்ம M.D கன்ஸ்ட்ரக்க்ஷன் பிசினஸ் மட்டும் பண்ணல....பெரிய பெரிய மெஷின்களுக்குத் தேவையான ஸ்பேர் பார்ட்ஸ் தயாரிக்கிற பிசினஸ்...எக்ஸ்போர்ட்....அப்படி இப்படின்னு...நிறைய பிசினெஸ் பண்ணறாரு... அதுல ப்ரொடக்க்ஷன் வொர்க்கையெல்லாம் மேற்பார்வை பார்க்கற வேலைதான் இவனுடையது...",என அறிமுகப்படுத்தினாள்.

    "ஹாய் கேர்ள்ஸ்...!நைஸ் டூ மீட் யூ போத்....!",என இருவரைப் பார்த்தும் புன்னகைத்தவன்,நித்திலாவைப் பார்த்து,"நித்திலா....!நம்ம M.D யுடைய புது செக்ரெட்டரி....அவர் கூட நேரடியாப் பழகப் போறீங்க....நிறைய பொறுமைத் தேவைப்படுமே....?",எனப் பேச்சை வளர்த்தான்.

    "நிறையப் பொறுமையா...?ஏன் அப்படி சொல்றீங்க...?",எனக் கேட்டவளிடம்,

    "என்ன இப்படி கேட்கிறீங்க...?உங்களுக்கு விஷயமே தெரியாதா....?நம்ம M.D க்கு கோபம் ரொம்ப ரொம்ப அதிகமா வரும்....வேணும்னா நம்ம லீலா அக்காவைக் கேட்டுப் பாருங்க....!",என லீலைவைக் கை காட்டினான்.

    நித்திலா சாப்பிடுவதை மறந்தவளாய் லீலாவைத் திரும்பிப் பார்க்க,அவளோ,"ஆமா நித்தி....!அவருக்குக் கொஞ்சம் கோபம் அதிகமாத்தான் வரும்....எந்த வேலையையும் கச்சிதமா முடிக்கணும்னு நினைப்பார்....நானே எத்தனை டைம் திட்டு வாங்கியிருக்கேன்....தெரியுமா....?",எனத் தன் அனுபவத்தை பகிர்ந்துக கொண்டாள்.

    "என்னக்கா.....ஏதோ ஆஸ்கார் அவார்ட் வாங்கின மாதிரி சொல்றீங்க....",என நித்திலா வாயைப் பிளக்க,

    "அவங்களுக்கு அது ஆஸ்கார் அவார்ட் வாங்கின மாதிரிதான் நித்திலா....நீங்க வாங்கும் போது உங்களுக்கேத் தெரியும்....",எனக் குறுக்கே புகுந்து பேசினான் பாலா.

    அவன் கூறியதைக் கேட்டு சற்று பயப்படத்தான் செய்தாள் நித்திலா.அவள் முகத்திலிருந்தே....அவள் நிலையை அறிந்துக் கொண்ட லீலா,பாலாவிடம் திரும்பி,"சும்மா அவளை பயமுறுத்தாத பாலா....அவளே இன்னைக்குத்தான் வேலையில ஜாயின் பண்ணியிருக்கா....",என்று அவனைக் கடிந்தவள,

    நித்திலாவைப் பார்த்து,"அப்படி ஒண்ணும் பயப்பட வேண்டிய அவசியமில்ல நித்தி....!என்ன....நாம செய்யற எல்லா வேலைகளிலேயும் ஒரு பெர்பஃஷன் எதிர்பார்ப்பாரு....அவ்வளவுதான்....நீ சாப்பிடு....!",என்று எடுத்துக் கூறினாள்.

    இதை அனைத்தையும் புன்னகையுடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்த பாலா,"ஒகே கேர்ள்ஸ்....நீங்க சாப்பிடுங்க....நான் கிளம்பறேன் அண்ட் நித்திலா....வெல்கம் டூ அவர் ஆபிஸ்....பை....!",என்று அவளுக்கு வாழ்த்திவிட்டுக் கிளம்பினான்.

    'இவை அனைத்திற்கும்....எனக்கும் ஒரு சம்பந்தமும் இல்லை...' என்பது போல் அமைதியாக சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த சுமித்ராவைப் பார்த்த நித்திலா,"என்ன சுமி....!நீ மட்டும் அமைதியா இருக்க....நீயும் உன் M.D யைப் பத்தி உன் பங்குக்கு....ஏதாவது புகழ வேண்டியதுதானே....?",என்க,

    "இல்ல நித்தி....!நான் அவரோட அவ்வளவா பேசியதில்ல.....ஸோ...எனக்கு நம்ம MD யைப் பத்தி ஒண்ணும் தெரியாது...",என்று தோளைக் குலுக்கினாள்.

    இதைக் கேட்ட லீலா,"ஆமா....ஆமாம்...!அவளுக்கு நம்ம MD யைப் பத்தி ஒண்ணும் தெரியாதுதான்....இதுவே....நம்ம G.M யைப் பத்திக் கேட்டுப் பாரு....எல்லா விஷயத்தையும் பிட்டு பிட்டு வைப்பாள்....!",எனக் கண்ணடித்துச் சிரிக்க,

    லீலா கூறுவதிலும் ஒரு அர்த்தம் இருக்கத்தான் செய்தது.கெளதம் அடிக்கடி...சுமித்ராவை தனது அறைக்கு அழைத்துக் கொண்டே இருப்பான்.அதற்கு ஏற்றார் போல்,அவளது வேலைகள் அனைத்தும் அவனது மேற்பார்வையின் கீழ்தான் வரும்....அவன் உண்மையிலேயே வேலைக்காகத்தான் அழைத்தானா...?இல்லை....வேறு எதற்காகவாவது அழைத்தானா....என்பதை அவன்தான் கூற வேண்டும்....!

    ஆனால்....என்ன ஒரு விஷயமென்றால்....இவர்களது கண்ணாம்பூச்சி ஆட்டத்தை அலுவலகமே வேடிக்கைப் பார்க்கும்.அதனால்தான் லீலா அப்படி கிண்டலடித்தாள்.

    இதைக் கேட்ட நித்திலா,சந்தேகமாக சுமித்ராவைப் பார்க்க,அவளோ,"நான் என்ன செய்யட்டும்....?என் வொர்க் எல்லாமே கெளதம் சார்க்கு கீழதான் வருது....இருந்தாலும்....லீலா அக்கா...நீங்க நினைக்கற மாதிரி...அவரைப் பத்தி எல்லாம்...எனக்கு ஒண்ணும் தெரியாது....",என்று அவசர அவசரமாக மறுத்தாள்.

    "என்னவோ போ...ஒரு நாளைக்கு இருபது முறையாவது...அவர் உன்னை அவரோட ரூம்க்கு கூப்பிட்டறார்....இதுல 'அவர பத்தி எனக்கு ஒண்ணும் தெரியாது'ன்னு நீ சொல்றது...நம்பற மாதிரி இல்லையே....?"

    சுமித்ராவை,விளையாட்டாய்....வம்பிழுப்பதற்காகத்தான் லீலா அவ்வாறு கூறினாள்.
    ஆனால்,சுமித்ராவோ...விட்டால் அழுது விடுபவள் போல் முகத்தை வைத்துக் கொண்டு,"இதுல நான் என்ன செய்ய முடியும்....?அவரு...வேலை விஷயமா பேசறதுக்காகத்தான் என்னை...அவரோட ரூம்க்கு கூப்பிடுவாரு....",என்றாள்.

    "ஹே...சுமி!ஜஸ்ட் ஃபார் ஃபன்....!நீ இத சீரியஸா எடுத்துக்காத....",என்று லீலா அவளைத் தேற்ற,

    "சரி...சரி....!விடுங்கப்பா.....லேட் ஆகிடுச்சு....!நாம கிளம்பலாம்....",என நித்திலா கூற,மூவரும் சாப்பாட்டை முடித்துக் கொண்டு கிளம்பினர்.

    மதிய உணவிற்கு பிறகும்....நிறைய விஷயங்கள் கற்றுக் கொள்வதில் நித்திலாவிற்கும்....லீலாவிற்கும் நேரம் போனது.
    இப்படியாக அலுவலக நேரமும் முடிய,வேலை செய்பவர்கள் ஒவ்வொருவராக அலுவலகத்தில் இருந்து கிளம்ப ஆரம்பித்தனர்.

    "ஒகே நித்தி....!டைம் ஓவர்....நீ கிளம்பு....நாளைக்குக் காலையில மீட் பண்ணலாம்....",என்றபடி லீலா விடைப்பெற்றுச் செல்ல,நித்திலாவும் கிளம்ப ஆயத்தமானாள்.

    சுமித்ராவும்,"பை நித்தி....!நான் போய் கெளதம் சார்கிட்ட ரிப்போர்ட் பண்ணிட்டுக் கிளம்பறேன்....",என்றபடி அவளும் சென்று விட்டாள்.

    'சரி...நாமும் ஆதி சார்கிட்ட சொல்லிட்டுக் கிளம்புவோம்...' என்று எண்ணியபடி நித்திலா...ஆதித்யனின் அறைக்குச் சென்றாள்.அங்கு அவனுடன் கௌதமும் இருந்தான்.இவளைப் பார்த்ததும் ஆதித்யன்,"வா நித்திலா...!ஹவ் வாஸ் தி டே....?வேலை எல்லாம் உனக்கு பிடிச்சுதா....?",என உற்சாகமாக விசாரித்தான்.

    "ம்ம்....சூப்பர் சார்...அண்ட் வேலையையும் எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு....புதுசு புதுசா....கத்துக்கறதுக்கு....நிறைய விஷயம் இருக்கு....!",என அவளும் ஆர்வமாகப் பதில் கூறினாள்.

    இருவரையும் சுவாரசியமாக வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த கௌதமைப் பார்த்த ஆதித்யன்,அப்பொழுதுதான் நினைவு வந்தவனாய்,"நித்திலா....இது கெளதம்!நம்ம கம்பெனி G.M அண்ட் மை பெஸ்ட் பிரெண்ட்.....",என்று அறிமுகப்படுத்தியவன்,

    கௌதமிடம் திரும்பி,"கெளதம்....இது நித்திலா!என் புது செக்ரெட்டரி.....காலையில நீ இல்லாததுனால அறிமுகப்படுத்த முடியல....",என்று இருவரையும் ஒருவருக்கொருவர் அறிமுகம் செய்து வைத்தான்.

    கௌதமிற்க்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது.ஆதித்யன்...அவ்வளவு சீக்கிரம் எந்த ஒரு பெண்ணையும்....ஒருமையில் அழைக்க மாட்டான்.இப்பொழுது...நேற்றுப் பார்த்த பெண்ணை......அவன் இன்று.....ஒருமையில் அழைக்கிறான் என்றால்....அவள் எந்த அளவிற்கு ஆதித்யனின் மனதில் இடம் பிடித்திருக்கிறாள் என்பதை அவனால் உணர்ந்து கொள்ள முடிந்தது.

    "ஹாய் நித்திலா....!வெல்கம் டூ அவர் ஆபிஸ்....",என்று கை நீட்டியவனிடம்,"ஹலோ சார்....!",என்று ஒரு புன்னகையுடன் கை குலுக்கியவள்,ஆதித்யனிடம் திரும்பி,"ஒகே சார்.....!நான் கிளம்பறேன்.....லேட் ஆகிடுச்சு...."என்றபடி தன் கைக்கடிகாரத்தைப் பார்க்க,

    "ஒகே நித்திலா....!நீ கிளம்பு....நாளைக்குப் பார்க்கலாம்....",என்றபடி அவளை வழியனுப்பி வைத்தான் ஆதித்யன்.

    அவள் போவதையே விழியிமைக்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவனை கவனித்த கௌதமிற்கு....எதுவோ புரிவது போல் இருந்தது....!இருந்தும் எதையும் வெளிக்காட்டிக் கொள்ளாமல்,ஆதித்யனிடம் பேசி விட்டுக் கிளம்பிச் சென்றான்.


    அகம் தொட வருவான்...!!!
     
     
  2. Nila krishi

    Nila krishi Wings New wings LW WRITER

    Messages:
    63
    Likes Received:
    330
    Trophy Points:
    73
    அத்தியாயம் 7


    "எக்ஸ்க்யூஸ் மீ சார்...!",என்ற இனிமையான குரலில்,பார்த்துக் கொண்டிருந்த மடிக் கணினியில் இருந்து தன் முகத்தை நிமிர்த்திய கெளதம்....தன் எதிரே சுமித்ரா நிற்பதைப் பார்த்து,தனக்குள் புன்னகைத்துக் கொண்டான்.

    "வாங்க சுமித்ரா....!ரிப்போர்ட் ரெடியா...?",என்று கேட்டபடி கை நீட்டியவனிடம்,

    "எஸ் சார்....!",என்றபடி ஃபைலைக் கொடுத்தாள் சுமித்ரா.

    "வெல் சுமித்ரா....!உங்க பேச்சை எல்லாரும் கேட்கிறாங்களா....?இல்ல...யாரவது ஏதாச்சும் வம்பு பண்ணறாங்களா....?",என்று விசாரிக்க,

    "அதெல்லாம் ஒரு பிரச்சனையும் இல்ல சார்....எல்லோரும் நல்லாத்தான் பழகறாங்க...."

    அன்று...மேற்பார்வை பார்க்கும் பொறுப்பை கெளதம்....சுமித்ராவிடம் ஒப்படைத்ததில் இருந்து,அவள் அந்த வேலையை மிகக் கச்சிதமாக செய்து கொண்டிருந்தாள்.அது சம்மந்தமாகத்தான் அவன் அவளிடம் விசாரித்துக் கொண்டிருந்தான்.

    "ம்ம்....குட்...!",என்றவன் அவள் கொடுத்த ரிப்போர்ட்டை ஆராய்ந்து விட்டு,"ஒகே சுமித்ரா....!எல்லாம் சரியா இருக்கு....ஏதாச்சு பிராப்ளம்னா உடனே எனக்கு கன்வே பண்ணுங்க....இப்போ நீங்க கிளம்பலாம்.....",என்று தலையசைக்க,

    "ஒகே சார்....பை...!",என்றபடி வெளியேறினாள்.

    இப்பொழுது அவள் போவதை விழியகலாமல் பார்ப்பது கௌதமின் முறையாயிற்று.
    கௌதமின் மனதிலும் காதல்...மொட்டு விட்டு மணம் பரப்பத்தான் செய்தது.ஆனால்....அவன்தான் அதை உணர்ந்து கொள்ளும் நிலையில் இல்லை.....சிறு வயதிலேயே தந்தையை இழந்து விட்ட கௌதமையும்,அவளது தங்கை திவ்யாவையும்....அவர்களது தாய்தான் கஷ்டப்பட்டு உழைத்துப் படிக்க வைத்தார்.

    பொறுப்பை உணர்ந்து கொண்ட இருவரும் நன்றாகக் படித்தனர்.கெளதம் படிப்பை முடித்தக் கையோடு தன் நண்பனின் அலுவலகத்திலேயே G.M ஆக பொறுப்பேற்றுக் கொண்டான்.அதன் பிறகுதான்....அவர்களது குடும்ப நிலை உயர்ந்து,இப்பொழுது....சொந்த வீடு...கார்....என்று வசதியாக வாழும் அளவிற்கு வளர்ந்துள்ளது.

    சமீபத்தில் அவனது தாயும் மரணித்து விட....அவனது தங்கையைக் கவனிக்கும் முழுப் பொறுப்பும் இவனிடம் வந்தது.தற்போது B.SC மூன்றாம் வருடம் படித்துக் கொண்டிருக்கும் அவனது தங்கைக்கு ஒரு நல்ல வாழ்க்கை அமைத்துத் தராமல்...அவன் வாழ்க்கையைப் பற்றி யோசிப்பதில் அவனுக்கு உடன்பாடில்லை.

    எனவே....சுமித்ராவினால் அவன் மனதிற்குள் உருவாகும் புது வித உணர்வுகளை....காதல் என்று உணராமல்....அறிந்து கொள்ள விருப்பம் இல்லாமல்....பிடிவாதமாகத் தனக்குள் மறுத்துக் கொண்டிருந்தான்.

    ஆனால்....காதலை மறைத்து வைக்க முடியாதல்லவா...?அது ஒருநாள்....பொங்கும் எரிமலையைப் போல் வெடித்துச் சிதறி விடும்.....அப்படி வெடித்துச் சிதறும் போது....அதன் சீற்றத்தில்....காதல் கொண்ட இரு உள்ளங்களும் என்னாகுமோ...?

    .................................................................................................................................................................


    'காலமும் கடலலையும் யாருக்காகவும் காத்திருப்பதில்லை' என்ற பழமொழிக்கேற்ப....காலம் விரைந்து சென்று கொண்டிருந்தது.சூரியன் நித்தமும் உதித்தும்....மறைந்தும் தன் வேலையை செவ்வனே செய்து கொண்டிருந்தான்.

    அன்றோடு நித்திலா வேலைக்குச் சேர்ந்து இருபது நாட்கள் ஓடியிருந்தது.ஒருவாறாக....பேருந்தில் சில பல இடிமாடுகளிடம் இருந்து தப்பி அலுவலகம் வரக் கற்றுக் கொண்டாள்.அலுவலகத்திலும் லீலா,சுமித்ரா மற்றும் நித்திலா மூவருக்குள்ளும் அழகிய நட்பு உருவாகியிருந்தது.

    இவர்களது நட்பு என்னும் கூட்டிற்குள் பாலாவையும் அனுமதித்திருந்தனர்.அவனது அலுவலகம் அதே பில்டிங்கில் வேறு தளத்தில் இருந்தாலும்....மதிய உணவிற்கு நால்வரும் ஒன்று சேர்ந்து விடுவர்.நால்வரும் ஒருவருக்கொருவர் ஒருமையில் அழைத்துக் கொள்ளும் அளவிற்கு....அவர்களது நட்பு இறுகியிருந்தது.

    ஆதித்யனின் நிலையைப் பற்றி சொல்லவே வேண்டியதில்லை....தன் மனம் கவர்ந்தவள்...தன் அருகிலேயே இருப்பதில்...அவனுக்கு ஒவ்வொரு காலையும் மிக அழகாகப் புலர்ந்து கொண்டிருந்தது.என்ன....அவன் காதல்தான் குளத்தில் எறிந்த கல்லாக....ஒரு முன்னேற்றமும் இல்லாமல் இருந்தது.தன்னவளிடம் நெருங்குவதற்காகத் தக்கத் தருணத்தை எதிர்பார்த்துக் காத்துக் கொண்டிருந்தான்.

    அன்று....லீலா விடுமுறை எடுத்திருந்ததால் நித்திலாவிற்கு வேலை அதிகமாக இருந்தது.அனைத்து வேலைகளையும் அவள் தனியாளாகப் பார்க்க வேண்டியிருந்தது.சுமித்ராவும் அமைதியாக அவள் வேலையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

    மதிய உணவு வேளை நெருங்கவும்....இருவரும் சாப்பிடச் சென்றனர்.சரியாக பாலாவும் அவர்களுடன் வந்து சேர்ந்து கொண்டான்.

    "என்ன நித்தி...!முகம் ஒரே டல்லா இருக்கு...?",என்றபடி அவர்களுக்கு எதிரில் இருந்த நாற்காலியில் வந்து அமர்ந்தான்.

    ஆமா பாலா....இன்னைக்கு லீலா அக்கா லீவா....ஸோ....வேலை கொஞ்சம் அதிகமா இருக்கு....அதுதான் கொஞ்சம் டல்லா தெரியறேன்....",என்றாள் சோர்வாக.

    "ஆஹா....கொஞ்சம் வேலை அதிகமானதுக்கே சோர்ந்து போனா எப்படிம்மா...?நாளைக்கு லீலாக்கா ரிலீவ் ஆனதுக்கு அப்புறம்....நீதானே மொத்த வேலையையும் பார்க்கற மாதிரி இருக்கும்....ஸோ...இப்போ இருந்தே எல்லாத்துக்கும் பழகிக்கோ...!",என்றவன் தன் சாப்பாட்டைப் பிரித்து சாப்பிட ஆரம்பித்தான்.

    "நீ சொல்றதும் சரிதான்....இப்போவே கொஞ்சம் ட்ரெய்னிங் கிடைச்ச மாதிரி இருக்கு...."

    "ஹ்ம்ம்....குட் கேர்ள்....!இந்தா....உனக்கு பிடிச்ச உருளைக் கிழங்கு வறுவல்....சாப்பிடு!",என்றபடி தன் தட்டில் இருந்த உருளைக் கிழங்கு வறுவலை எடுத்து,நித்திலாவின் தட்டில் வைத்தான்.

    "ஐ....தேங்க் யூ பாலா....ஐ லவ் இட்....!",என்றபடி அதை கபளீகரம் செய்ய ஆரம்பித்தாள் நித்திலா.

    சுமித்ராவைப் பார்த்தவன்,"என்னங்க சுமித்ரா....!ரொம்பவும் அமைதியா இருக்கீங்க...?",என்க,

    "கொஞ்சம் வொர்க் டென்சன் பாலா....",என்றவள் அதற்குள் சாப்பிட்டு முடித்திருந்தாள்.

    அப்பொழுதுதான் அவள் அமைதியாய் இருப்பதைக் கவனித்த நித்திலா,"என்னாச்சு சுமி...?காலையில இருந்து எதையோ யோசிச்சுக்கிட்டே இருக்க...?நானும் வொர்க் பிஸில உன்னைக் கவனிக்கல....இப்பவும் இவ்வளவு சீக்கிரமா சாப்பிட்டுவிட்ட....?எனி ப்ராப்ளம்....?",என அக்கறையுடன் வினவ,

    "அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்ல நித்தி....வொர்க்ல ஒரு சின்ன ப்ராப்ளம்...அவ்வளவுதான்...",என்றவள்,"சரி...நான் கிளம்பறேன்...கொஞ்சம் வேலை இருக்கு....நீங்க சாப்பிட்டுட்டு வாங்க...!",என்றபடி நகர்ந்து விட்டாள்.

    அவளையே யோசனையுடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்த நித்திலா பாலாவிடம்,"என்னாச்சுன்னு தெரியல பாலா....காலையில இருந்து கொஞ்சம் டல்லாத்தான் இருக்கா...",என்று வருத்தப்பட,

    "விடு நித்தி....!அதுதான் வொர்க்ல ஒரு சின்ன ப்ராப்ளம்ன்னு சொன்னாங்கள்ல....சால்வ் பண்ணிடுவாங்க...யூ டோன்ட் வொர்ரி...!",என சமாதானம் கூறினான்.

    "ஆமா பாலா...நானே கேட்கணும்னு இருந்தேன்....என்னை 'வா..!போ...!'ன்னு கூப்பிடற....சுமிக்கிட்ட மட்டும் மரியாதை கொடுத்துப் பேசிக்கிட்டு இருக்க....",என்று அவன் கொடுத்த உருளைக் கிழங்கு வருவலை வாயில் போட்டபடி கேட்க,

    அவள் கேட்ட கேள்வியில் அவனுக்குப் புரை ஏறியது.என்னவோ தெரியவில்லை....சுமித்ராவிடம் அவனால் இயல்பாகப் பழக முடியவில்லை.இதுவே,நித்திலாவிடம் உரிமை எடுத்து மிக இயல்பாகப் பழக முடிந்தது...நட்பு என்பதையும் தாண்டி அவள் மேல்...அவனுக்கு ஒரு உணர்வு இருந்தது.

    அவனது மனதில்....காதல் என்னும் சிம்மாசனத்தில்....மெல்ல மெல்ல....அவளைக் குடியேற்ற ஆரம்பித்திருந்தான்.இதுவரை....எந்தப் பெண்ணையும் ஏறெடுத்தும் பார்க்காத...அவனது மனதிலும்....காதல் என்னும் சாரலைத் தூற ஆரம்பித்திருந்தாள் நித்திலா.....!

    இப்படி இரு ஆண்களின் இதயத்திலும்...காதல் என்னும் விதையை விதைத்திருந்த நம் நாயகியோ....ஒன்றும் அறியாதவளாய்....உருளைக் கிழங்கு வருவலைக் கொறித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

    என்ன பதில் சொல்வது எனத் தெரியாமல் விழித்துக் கொண்டிருந்தவன்,"என்னப்பா பாலா...கேள்வி கேட்டா பதில் சொல்லணும்ப்பா...",என்ற நித்திலாவின் கேள்வியில் சுதாரித்தவனாய்,

    "அது...என்னவோ தெரியல நித்தி....உன்கிட்ட பழகர மாதிரி...சுமித்ராகிட்டப் பழக முடியல....சரி...அத விடு...இப்போ அதுவா முக்கியம்....சாப்பிடற வேலையைப் பாரு...",என அவளைத் திசை திருப்பினான்.

    அவனது தயக்கத்திற்கான காரணத்தை அவள் அன்றே உணர்ந்திருந்தால்....பின்னாளில் ஏற்பட இருந்த பல பிரச்சனைகளை அவள்...அன்றே தவிர்த்திருக்கலாம்....!ஆனால்...விதி யாரை விட்டது...?


    அகம் தொட வருவான்...!!!
     
     
  3. Nila krishi

    Nila krishi Wings New wings LW WRITER

    Messages:
    63
    Likes Received:
    330
    Trophy Points:
    73
    சாப்பாட்டை முடித்து விட்டு தன் டேபிளுக்கு வந்த நித்திலாவை,அவளுக்காகக் காத்திருந்த வேலைகள் ஆக்கிரமித்துக் கொண்டன.மும்முரமாக தன் வேலையில் ஆழ்ந்திருந்தவளை,அவளது டேபிளின் மீதிருந்த தொலைபேசி ஒலித்து அவளது கவனத்தை ஈர்த்தது.

    ரிசீவரை எடுத்தவளின் காதில்,"ரூமுக்கு வா..!",என்ற ஆதித்யனின் குரல் ஒலித்தது.அவள் மறுமொழி கூறுவதற்கு உள்ளேயே போனை வைத்தும் விட்டான்.

    'என்ன இவன்...ஏதோ கட்டின பொண்டாட்டியைக் கூப்பிடற மாதிரி....இவ்வளவு உரிமையாவும்...அதிகாரமாவும்...கூப்பிடறான்...!'சரி' ன்னு சொல்றதுக்குள்ள போனை வைச்சாச்சு...',என்று எண்ணியபடியே ஆதித்யனின் அறைக்குள் சென்றாள்.

    அவனைப் பார்க்கும் போதே தெரிந்தது...டென்ஸனாக இருக்கிறான் என்று."கூப்பிட்டீங்களா சார்...?"என்றபடி தன் முன் வந்து நின்றவளை நோக்கியவன்,

    "நித்திலா...! நம்ம கம்பெனியைப் பத்தி ஒரு ரிப்போர்ட் ரெடி பண்ண வேண்டி இருக்கு....அதுக்கு இந்த வருஷத்தோட பேலன்ஸ் ஷீட் தேவைப்படுது....நீ அதை ரெடி பண்ணிடு அண்ட் உனக்குத் தேவையான டீடெய்ல்ஸை அக்கவுண்ட்ஸ் டிபார்ட்மெண்ட்ல இருந்து வாங்கிக்க....நம்ம அக்கவுண்டண்ட் லீவ்ல இருக்கறதுனால....இந்த வேலை உனக்கு வந்திருச்சு....சீக்கிரம் ரெடி பண்ணி கொண்டு வா...!",விடுவிடுவென ஆணைகளைப் பிறப்பித்தவன் அதன் பிறகு அவளைக் கண்டு கொள்ளாமல்....தான் பார்த்துக் கொண்டிருந்த ஃபைலில் முகம் புதைத்துக் கொண்டான்.

    அடுத்த இரண்டு மணி நேரத்தில்,ஒருவாறாக மண்டையை உடைத்து....இதுவரை பாடப் புத்தகத்தில் மட்டுமே படித்திருந்ததை செய்முறையாகக் கொண்டு வந்திருந்தாள்.

    பிராக்டிக்கல் அனுபவம் இல்லை என்பதால் சற்று தடுமாறித்தான் போனாள்.ஆனாலும்,லீலா சொல்லிக் கொடுத்ததை வைத்து ஓரளவு சமாளித்துக் கொண்டாள்.

    'இந்த லீலாக்கா இன்னைக்குன்னு பார்த்துதான் லீவ் போடணுமா...?',என்று புலம்பியபடியே ஒருவழியாக பேலன்ஸ் ஷீட்டை ரெடி பண்ணி,ஆதித்யனின் அறைக்கு எடுத்துச் சென்றாள்.

    அவள் கொடுத்த பேலன்ஸ் ஷீட்டை ஆராய்ந்தவனுக்கு அதில் ஏதோ தவறு இருப்பது புரிந்தது.சில நொடிகளிலேயே அது என்ன தவறு என்பதையும் கண்டுபிடித்து விட்டான்.பார்த்ததும் அவனுக்கு சுர்ரென்று கோபம்தான் வந்தது.

    அந்தக் கோபத்துடனேயே நிமிர்ந்தவன்,"என்ன நித்திலா...?என்ன பண்ணி வைச்சிருக்க....?",என அவளைக் கடிய அவள் திருதிருவென்று முழித்தாள்.

    "எந்த வேலையிலும் கவனமா இருக்கணும்....உன்னை பேலன்ஸ் ஷீட் ரெடி பண்ண சொன்னா...கடைசி வருஷத்தை பேஸா எடுக்காம....அதுக்கு முந்தின வருஷத்தை பேஸா எடுத்துப் பண்ணி வைச்சிருக்க...டோட்டலா ராங்...உன் கவனமெல்லாம் எங்கிருக்கு...?ஐ வாண்ட் பெர்ஃபக்க்ஷன் இன் ஈச் அண்ட் எவ்ரி வொர்க் ",எனப் பொரிந்து தள்ளிக் கொண்டிருந்தான்.

    அவன் கோபத்தை முதன் முதலில் பார்த்தவளுக்கு சிறிது பயம் வரத்தான் செய்தது."சாரி சார்...", என்று மென்று விழுங்கியபடிக் கூறியவளைப் பார்த்து,

    "என்ன சாரி...?இந்நேரம் நான் இதைப் பார்க்காம அனுப்பி இருந்தா....என்ன ஆகியிருக்கும்?நீ M.COM படிச்சிட்டுதானே வந்த...?இல்ல....சும்மா மார்க் வாங்கிட்டு வந்தியா...?",எனக் கத்த ஆரம்பித்தான்.

    ஆதித்யனைப் பொறுத்த வரையில்,எந்த வேலையிலும் சிறு தவறு கூட இருக்க கூடாது.அவனும் இதுவரை எந்த தவறும் செய்ததில்லை.அவன் தொட்டதெல்லாம் வேற்றியில்தான் முடிந்திருக்கிறது.அவனது வொர்க்கர்ஸ் யாராவது சிறு தவறு செய்திருந்தாலும் சாமி ஆடி தீர்த்து விடுவான்.

    அதிலும் யாரவது 'சாரி' என்று கேட்டு விட்டால் அவ்வளவுதான்.'செய்யும் வேலையில் கவனமாக இருக்காமல்...'சாரி' என்று சொல்லி விட்டால் சரியாகி விடுமா?',என்று இன்னும் அதிகமாகக் கோபம்தான் வரும்.

    இதை எதையும் அறியாமல்,நித்திலா 'சாரி' என்று கேட்டு வைக்க....அவன் கோபத்தில் வார்த்தைகளை விட ஆரம்பித்து விட்டான்.தொழிலைப் பொறுத்த வரையில் அவன் வேறு ஒரு ஆதித்யனாகத்தான் இருந்தான்.அவனது குடும்பமோ...காதலோ....எதுவும் அவனது தொழிலுக்குக் குறுக்கே வந்து விட முடியாது.

    தன்னை அதிர்ந்து நோக்கியவளைக் கண்டு....என்ன நினைத்தானோ,"இன்னும் அரை மணி நேரத்தில்...இதை சரி பண்ணிக் கொண்டு வா...!",என்றுவிட்டு தன் மடிக் கணினியில் முகம் புதைத்துக் கொண்டான்.

    வெளியில் வந்த நித்திலாவுக்குக் கண்ணைக் கரித்துக் கொண்டு வந்தது.'பேசாமல் வேலையை விட்டு சென்று விடுவோமா' என்று கூட எண்ணம் வந்தது.

    'ச்சே...!என்ன நித்தி இது...?அதுதான்....லீலாக்கா ஏற்கனவே சொல்லி இருந்தாங்களே...நம்ம M.D க்கு கொஞ்சம் கோபம் அதிகம்னு....கொஞ்சம் என்ன கொஞ்சம்....ரொம்பவே அதிகம்தான்.அதுவும் இல்லாம...நாமும் கொஞ்சம் கவனமா இருந்திருக்கணும்....நம்ம மேலேயும் தப்பு இருக்கு...',என்று தன்னைத் தானே சமாதானம் செய்து கொண்டாள்.

    சற்று மிரண்டு போய் தன் அறையை விட்டு வெளியேறிய நித்திலாவைக் கண்ட ஆதித்யனுக்குப் பாவமாகத்தான் இருந்தது.

    'கொஞ்சம் அதிகமாத்தான் திட்டி விட்டோமோ...?பாவம்....மெதுவா எடுத்து சொல்லி இருக்கலாம்....ஆனாலும் ஆதி...உனக்கு இவ்ளோ கோபம் ஆகாது...',என்று அவன் காதல் மனம் அவனுக்கு எடுத்துக் கூற,

    அவனது மூளையோ,'அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்ல....நான் திட்டியது சரிதான்....என்னை என் இயல்பிலேயே அவள் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும்....!தொழிலைப் பொறுத்த வரைக்கும்...நான் வேறு ஒரு ஆதித்யன்தான் என்பது அவளுக்கும் புரிய வேண்டும்...',என்று அவனது மனதை அடக்கியது.

    தன் இயல்பிலேயே தன்னை அவள் ஏற்க வேண்டும் என்ற அவனது பிடிவாதமும்...கோபமுமே....அவனது நாயகியின் கண்ணீருக்கும் காரணமாக இருக்கப் போகிறது....!அவளது காதலுக்கும் அச்சாரமாக இருக்கப் போகிறது என்பதை அப்போது அவன் அறிந்திருக்கவில்லை....!

    அடுத்த ஒரு மணி நேரத்தில்,புது பேலன்ஸ் ஷீட்டோடு ஆதித்யன் முன் நின்றிருந்தாள் நித்திலா.

    அதை சரிபார்த்தவன் அனைத்தும் கச்சிதமாக இருப்பதைக் கண்டு,சிறு புன்னைகையுடன்,"ஹ்ம்ம்....குட்!",என்றவன் "சரி நித்திலா....!நீ கிளம்பு...லேட் ஆகிடுச்சு...",என்றான்.

    சற்று முன் கோபமாகப் பேசியது இவன்தானா...என்று சந்தேகப்படும் அளவிற்கு...அவனது குரல் மென்மையாக மாறி இருந்தது.

    "ஒகே சார்...பை...!",என்றபடி தன் மேசைக்கு வந்தவள் அப்பொழுதுதான் சுமித்ராவைக் கவனித்தாள்.அவளது கணினியில் எதையோ அவசரமாகத் தேடியபடி பரபரப்பாக அமர்ந்திருந்தாள் சுமித்ரா.

    "என்ன தேடிக்கிட்டு இருக்க சுமி...?",என்றபடி அவளருகில் சென்று அமர்ந்தவளைக் கவனிக்காமல்,தனது சிஸ்டமையே ஆராய்ந்து கொண்டிருந்தாள்.

    "ஏய்...சுமி...!என்ன பண்ணிக்கிட்டு இருக்கேன்னு கேட்டேன்...?இன்னும் கிளம்பலையா...?",என்றபடி அவள் முதுகில் ஒரு அடி போட,

    அதில் திரும்பி நித்திலாவின் முகத்தைப் பார்த்தவளின் முகத்தில் அப்படியொரு கலக்கம் சூழ்ந்திருந்தது.அவள் முகத்திலிருந்தே 'ஏதோ பிரச்சனை' என ஊகித்த நித்திலா அவளிடம்,"என்னப்பா சுமி ஆச்சு...?என்கிட்டே சொல்லு...?",என ஆறுதலாக வினவ,

    தனது தோழியின் ஆறுதலான வார்த்தைகளில் அவளது முகம் நோக்கியவள்,"நித்தி....!நம்ம கம்பெனிக்கு ஒரு புது ப்ராஜெக்ட் கிடைச்சிருக்கு....அதைப் பத்தி ரிப்போர்ட் ரெடி பண்ணித் தரச் சொல்லி...கெளதம் சார் என்கிட்ட கொடுத்திருந்தாரு...."

    "ஓ....அதுதான் காலையில இருந்து பிஸியா இருந்தியா....?",எனக் குறுக்கே புகுந்து வினவிய நித்திலாவைப் பார்த்து,

    "ம்ம்....",என்று தலையசைத்தவள்,"ஆனா...இப்ப அந்த ரிப்போர்ட்டைக் காணோம் நித்தி....!",என்று பாவமாகச் சொன்னாள்.

    "ஹே...இரு....!தேடிப் பார்ப்போம்....வேற ஏதாச்சும் ஃபோல்டர்ல சேவ் பண்ணி வைச்சிருப்ப...",என்றபடி சுமித்ராவின் கணினியை ஆராய ஆரம்பித்தாள்.

    "நான் எல்லாத்துலேயும் பாத்துட்டேன்....எங்கேயும் இல்ல....எப்படி டெலீட் ஆச்சுன்னு தெரியல....நான் இப்போ கெளதம் சார்கிட்ட என்ன சொல்லட்டும்....?",என்று புலம்பியத் தோழியைப் பார்த்தவளுக்குப் பாவமாக இருந்தது.

    "வேணும்னா சுமி....கெளதம் சார்கிட்ட...நாளைக்குக் கொடுக்கறேன்னு டைம் கேட்டுப் பாரு....",என ஐடியா கொடுக்க,

    "இல்ல நித்தி...!அவரு கோபப்படுவாரு....இப்போவெல்லாம்....நான் சின்ன தப்பு பண்ணினாக் கூட....என் மேல எரிஞ்சு விழறாரு....!இப்போ போய்...ரிப்போர்ட் ரெடி ஆகலைன்னு சொன்னா....நான் அவ்வளவுதான்....!",என்று பயப்பட்டவளைப் பார்த்து,

    "இப்ப நமக்கு வேற வழி இல்ல சுமி....டைம் கேட்டுத்தான் ஆகணும்....!ஒண்ணும் சொல்லமாட்டாரு....நீ போ...!",என்று நித்திலா கூறிக் கொண்டிருக்கும் போதே,கௌதமிடம் இருந்து சுமித்ராவிற்கு அழைப்பு வந்தது.

    "ஐயோ நித்தி....!அந்த ரிப்போர்ட்டைத்தான் கேட்பாரு...நான் என்னடி சொல்லட்டும்....?",என்று பயந்த தோழியை,

    "போய் நடந்ததைச் சொல்லு....!ஒண்ணும் சொல்ல மாட்டாரு....என்ன தலையையா சீவிட முடியும்...?தைரியமா போடி....!",என அதட்டி அடக்கியவள்,"நான் வேணா இங்கேயே இருக்கட்டுமா....?நீ வந்ததுக்குப் பிறகு கிளம்பிக்கலாம்....",என ஆறுதலாகக் கேட்க,

    அவளுடையப் பேச்சில் சிறிது தைரியமடைந்தவள்,"இல்ல...வேணாம் நித்தி...!நீ கிளம்பு...நான் பார்த்துக்கிறேன்....!",என்றபடி கௌதமின் அறைக்குச் சென்றாள்.

    சென்ற தோழியையேப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த நித்திலா,'இன்னைக்கு என்ன திட்டு வாங்கற நாள் போல...?மதியம்தான் ஆதி சார்கிட்ட நான் திட்டு வாங்கினேன்...இப்போ...சுமி....கெளதம் சார்கிட்ட திட்டு வாங்கப் போறா....!'என்று எண்ணியபடியே தன் கைப்பையை எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பினாள்.

    ..........................................................................................................
     
     
  4. Nila krishi

    Nila krishi Wings New wings LW WRITER

    Messages:
    63
    Likes Received:
    330
    Trophy Points:
    73
    கௌதமை எதிர் கொள்வதற்கே சுமித்ராவிற்கு பயமாகத்தான் இருந்தது.
    இப்பொழுதெல்லாம்...அவன் எதற்கெடுத்தாலும் சுமித்ராவிடம் எரிந்து விழ ஆரம்பித்திருந்தான்.

    இதுநாள் வரை....வெற்றிகரமாக அவனால் அடக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த காதல் உணர்வுகள்....அவனுடைய அத்தனைக் கட்டுப்பாடுகளையும் தகர்த்து எறிந்து விட்டு....சீறிப் பாய ஆரம்பித்திருந்தன....!

    அந்த உணர்வுகளை....அந்த உணர்வுகளுக்கு காரணமானவளிடம் காட்ட முடியாத தன் நிலைமையை எண்ணி....அவனுக்கு ஏக்கம் வந்தது....அந்த ஏக்கம் கோபமாக மாறி...அந்தக் கோபம்....கடும் வார்த்தைகளாக உருவெடுத்து அவளைக் குத்திக் கிழிக்க ஆரம்பித்திருந்தன....!

    அதிலும் சில சமயங்களில்....இவன் கோபத்தைக் கண்டு அவள்...சிங்கத்திடம் சிக்கிக் கொண்ட மான் போல் மருண்டு விழிப்பாள்.....அந்த சமயத்தில்....அவளை இழுத்து அணைத்து....தன்னை பயத்துடன் நோக்கும் அந்த விழிகளில் முத்தமிட வேண்டும்....என்பது போல் அவனுக்குள் தாபம் எழும்....!

    பேயாட்டம் போடும் அந்த உணர்வுகளை அடக்கும் வழிவகை தெரியாமல்....அவனுக்கு இன்னும் கோபம் அதிகமாகத்தான் வரும்...!அவளால் தனக்குள் ஏற்படும் மாற்றங்களையும்....அவளைக் கண்டால் மட்டுமே தனக்குள் சிலிர்த்து எழும் காதல் உணர்வுகளையும்....அவன் ஏற்றுக் கொள்ள மறுப்பதுதான்....இதில் விந்தையிலும் விந்தை....!!

    தன் முன் நின்றிருந்தவளை நிமிர்ந்து நோக்காமல்,கணினியில் இருந்து பார்வையை விலக்காமலேயே....தன் ஒரு கையை மட்டும் அவள் முன் நீட்டி,"ரிப்போர்ட்....?",என்க,

    கையில் ரிப்போர்ட் இருந்தால்தானே அவனிடம் கொடுப்பாள்....?என்ன சொல்லி சமாளிப்பது என்று தெரியாமல் அவள் பாட்டிற்க்கு கையைப் பிசைந்து கொண்டு நின்றாள்.

    அவளிடம் இருந்து எந்தப் பதிலும் வராததால்,அவளை நிமிர்ந்து பார்த்தவன்,"சுமித்ரா....!உங்ககிட்டத்தான் கேட்கிறேன்....ரிப்போர்ட்டைக் கொடுங்க....!",இம்முறை சற்று அழுத்தமாக வந்து விழுந்தன வார்த்தைகள்.

    "சார்....அது வந்து....நான் ரிப்போர்ட்டை ரெடி பண்ணிட்டேன்....ஆனா...அது எப்படி டெலீட் ஆச்சுன்னே தெரியல....",ஒரு வழியாகத் திக்கித் திணறிக் கூறி முடித்திருந்தாள்.

    அவ்வளவுதான்....கௌதமிற்கு வந்ததே கோபம்....!அவளை உறுத்து விழித்தவன்,"என்ன விளையாடிக்கிட்டு இருக்கிறயா....?சின்னக் குழந்தை மாதிரி டெலீட் ஆகிடுச்சுன்னு ரீசன் சொல்லிக்கிட்டு இருக்கிற....?எனக்குத் தெரியாது....எனக்கு இப்பவே அந்த ரிப்போர்ட் கையில் வந்தாகணும்....",என்று கத்த ஆரம்பித்தான்.

    பேசி முடித்த பிறகுதான் அவளை ஒருமையில் அழைத்துப் பேசியது அவனுக்கு உறைத்தது.'ஸோ வாட்....?' என அசால்ட்டாக நினைத்தவன்,நிமிர்ந்து அவளைப் பார்க்க,

    அவளும் இவனைத்தான் விழியகலப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.அவளது மனதிற்குள்ளும்,'என்ன...இவ்வளவு நாள்...'வாங்க...போங்க....!ன்னு மரியாதையாக் கூப்பிட்டிட்டு இருந்தாரு....இப்போ...அதுவும் போச்சா...' என்ற எண்ணம்தான் ஓடிக் கொண்டிருந்தது.

    அவளது விழிகளில் இருந்தே....அவள் நினைப்பதைப் புரிந்துக் கொண்டவன்....தன் தோளைக் குலுக்கியபடி," அதனால என்ன...?எப்படி இருந்தாலும்...நீ என்னை விட சின்ன பெண்ணாகத்தான் இருப்ப....ஸோ...கம் டூ தி மேட்டர்....ரிப்போர்ட்டுக்கு என்ன பதில் சொல்லப் போற...?",என்று மேலும் ஒருமையில் அழைத்துப் பேச ஆரம்பித்தான்.அதில் 'இனி....நான் உன்னை ஒருமையில்தான் அழைப்பேன்' என்ற செய்தி மறைந்திருந்தது.

    முதலில் அவன் கூறியதைக் கேட்டு....இன்னும் அகலமாக விழி விரித்தவள்....அடுத்து அவன் கூறிய 'ரிப்போர்ட்' என்ற வார்த்தையில் விழி சுருங்க தன்னியல்புக்கு வந்தாள்.

    அவனிடம் கெஞ்சலாக,"சார்....!ப்ளீஸ்.....நாளைக்கு ஒருநாள் மட்டும் டைம் கொடுங்க....நான் முடிச்சிடறேன்....",என்க,

    அவனோ,"என்ன.... ஒரு நாள் டைமா....?ஏற்கனவே இந்த ப்ரொஜெக்ட்டை சீக்கிரம் முடிக்கச் சொல்லி மெயில் வந்திருக்கு....இதுல...இன்னும் ரிப்போர்ட்டே ரெடியாகலைன்னா.....?எனக்குத் தெரியாது....கம்ப்ளீட் பண்ணிக் கொடுத்துட்டு வீட்டுக்கு போ....",என்று உச்சஸ்தாயியில் கத்த ஆரம்பித்தான்.

    அவனின் கோபத்தில் அவளுக்குக் கண்ணீரே வந்து விட்டது.முகம் சுருங்க....கண்ணீரோடு நின்றிருந்தவளைப் பார்த்தவனுக்கு....மனதுக்குள் ஏதோ பிசைந்தது.

    "சரி....போ...!பட்....நாளைக்குக் காலையில 11 மணிக்கு அந்த ரிப்போர்ட் என் டேபிளில் இருக்கணும்....",என அதிகாரமாக உரைத்தவன்,மீண்டும் தன் கணினியைப் பார்வையிட ஆரம்பித்தான்.

    "தேங்க் யூ சார்....!நாளைக்குக் கண்டிப்பா சப்மிட் பண்ணிடறேன்...."",என்று விட்டு வாசலை நோக்கித் திரும்பியவளை,

    "ஒரு நிமிஷம்...!",என்ற கௌதமின் குரல் தடுத்து நிறுத்தியது.

    'என்ன' என்பதாய் தன்னை நோக்கியவளிடம்,தன் சிஸ்டமில் இருந்து பார்வையைத் திருப்பாமலேயே,"கண்ணைத் துடைச்சிட்டுப் போ....!",என்றான்.அவன் குரலில் இருந்த ஏதோ ஒன்று....அவளை என்னவோ செய்தது...!

    'சரி' என்பதாய் தலையசைத்தவள்...தன் முகத்தை சரி செய்து கொண்டு வெளியேறினாள்.

    வழக்கம் போல்...அவள் செல்வதையே வெறித்துக் கொண்டிருந்தவன் மனதில்,'என்னடா ஆச்சு கெளதம் உனக்கு...?அவ மேல ரொம்பவும்தான் உன் கோபத்தை காட்டற....நீ இப்படி எல்லாம் கோபப்படற ஆள் இல்லையே டா....வர வர அவளை அழுக வைக்கறதே உன் வேலையாய் போச்சு....அவ அழுகறதைப் பார்க்கறதுக்கு மனசுக்கு கஷ்டமா இருக்கு....' என்று ஏதேதோ எண்ணியவன்,பின் தன் நினைவுகளில் இருந்து மீண்டு வேலையைப் பார்க்க ஆரம்பித்தான்.

    காதல் தரும் தாபத்தில்தான் அவன்....அவள் மீது கோபத்தைக் கொட்டிக் கொண்டிருக்கிறான் என்பதை.....யார் அந்த மடையனுக்கு எடுத்துச் சொல்வது.....?

    இப்பொழுது காதலை அடக்கி வைக்கலாம்...!ஆனால்...அதுவே ஒருநாள் அனைத்து வேலிகளையும் தகர்த்தெறிந்து விட்டு பொங்கிப் பெருகும் போது.....அதைக் கட்டுப் படுத்த யாராலும் முடியாது....!!

    கங்கை நீரை ஒரு செம்புக்குள் அடக்கி வைத்திட முடியுமா...?அப்படி....அடக்கி வைத்திட நினைத்தான்....அந்தக் காதல் மடையன்...!ஆனால்....காதல்....கங்கை நதி அல்ல....சுனாமியாய் சீற்றம் கொண்டு எழும் பெருங்கடல்...!!

    கங்கை நதியையே அடக்கி வைக்க முடியாது எனும் போது....பெருங்கடலையா அடக்கி வைக்க முடியும்...?


    அகம் தொட வருவான்...!!!
     
     
  5. Nila krishi

    Nila krishi Wings New wings LW WRITER

    Messages:
    63
    Likes Received:
    330
    Trophy Points:
    73
    ஹாய் பிரெண்ட்ஸ்,

    உங்கள் ஆதரவுக்கு நன்றி...!!

    படித்துப் பிடித்திருந்தால் லைக் போடவும்....
     
     
Loading...

Share This Page